Yaş ilerledikçe, bir şeylere sevinmek, heyecan duymak azalıyor mu? Ne, gençlikte giyinmek için bir alışveriş mağazasına gitmek bile, büyük haz verirdi, aldığım bir kazağı evde tekrar giyip, ayna da kendime bakmak ne hoş bir duyguydu.

Gerçi, gençlikte de bazı şeylerin değerini bilemedik; anneli, babalı, kardeşli; sevginin evin tam içinde, bomba gibi patladığı günleri… Farkında değildik ama çok sevdik ve sevildik. Hastalık, yoksulluk, çaresizlik bizi pek etkilemiyordu. Kalbimiz, ellerimiz, ayaklarımız, düşlerimiz, ideallerimiz küçük ama ömrümüz uzundu.

Yaradan, biz insanoğlunu yaratırken, kısacık hayattan ümidi kesmemeyi de kodlamış. Bu hafta çok ciddi bir rahatsızlık geçirdim. Gece hastanenin aciline giderken, bir ara yanımdaki kızıma, vasiyet edeyim dedim ama bu ölümü çağırmak gibi bir şeydi, hemen vazgeçtim.

Sevinçler küçük bile olsa, onlara tutunup yaşamalıyız, parmakla bir çırpıda sayacak yıllarımız kalsa bile…

2018, 2028, 2038… kim bilir…

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner222